Á laugardaginn ætla ég að hlaupa 10 km í Reykjavikurmaraþoni.

Fyrir 6  manuðum var èg aðeins skelin af sjalfri mér,  var ekki í tengingu við sjálfa mig né aðra, vonlaus og hrædd.

Eftir langa bið komst ég inná Krýsuvík,  þar fékk ég annað tækifæri í lífinu.  Ég lærði aðferðir til þess að takast á við fíkn og tilfinningar,  Ég vann sporin og vann í sjálfri mér.  Ég er virkilega þakklát þvi í dag à ég lif, Er í bata sem  heldur àfram einn dag í einu.❤️

Fikn  er  uppá líf og dauða!

Krísuvík vinnur starf sem bjargar mannslífum.  Endilega leggið þessu góða málefni lið og heitið à mig.