Hugsa til allra þeirra sem hlaupa eilífðar maraþon með endamark sem nálgast aldrei. Enginn á hliðarlínunni sem hvetur þau. Maraþon sem þau skráðu sig ekki í og báðu aldrei um að taka þátt í. Of vont að halda áfram því þau rata ekki leiðina. Með fólkið sitt sem náði ekki að kveðja og fann ekki hvatningarstöðvarnar á leiðinni. Ég hugsa til aðstandenda sem biðu við endamarkið með brostnar vonir því þau skiluðu sér ekki í mark.

Fyrir Jón Þór, Höskuld og öll hin. Ég hleyp fyrir ykkur

Takk Píeta fyrir að grípa fólk í sjálfsvígshættu og ástvini þeirra sem hafa fallið eftir sjálfsvíg ásamt mikilvægu forvarnarstarfi.